امروز ۰۷ - ۰۵ - ۱۴۰۰

بورس فلزات در ایران

بورس فلزات در ایران

بورس فلزات در ایران

سالهاست که صنعت فلزات کشور درگیر قیمت گذاری های عجیب و غریب شده است. فولاد از دسته فلزات اساسی در ایران است و بارها درگیر قیمت گذاری دستوری از سوی دولت شده است. بورس فلزات در ایران دستخوش تغییرات زیادی است که سبب شده تا مبادلات محصولات زنجیره ای قابل قبول تر باشد.

 

قیمت گذاری دستوری بورس فلزات در ایران

بورس فلزات در ایران اغلب درگیر قیمت گذاری دستوری می شود به طوری که در برخی مقاطع زمانی شاهد افزایش قیمت 40 درصدی محصولات سنگ آهنی بودیم. قیمت محصولات فولادی به میزان 70 الی 80 درصد قیمت جهانی رسیده است.

در سال گذشته قیمت شمش فولادی در ایران از قیمت جهانی هم بیشتر شد و این موضوع سبب شد تا سطح معاملات تغییراتی داشته باشد و این موضوع تلنگری برای مسئولان محسوب شد.

در دوره گذشته برای تغییر موقعیت قیمت گذاری دستوری، وزارت کشور، شمش فولاد خوزستان را به عنوان متر و مبنای قیمت گذاری اعلام کرد به طوری که همه محصولات می بایست ضریبی از شمش باشند و محاسبات بر این اساس صورت بگیرد.

در مورد بورس فلزات در ایران شرایط رفته رفته تغییراتی داشت به طوری که بسیاری از واحدهای تولیدکننده تعطیل شدند و همینطور واحدهای فولادساز نیز از کمبود مواد اولیه احساس ناراحتی داشتند به این ترتیب مسئولان تصمیم گرفتند که دستورالعملی صادر کنند تا مشخص شود که وضعیت عرضه و تقاضا برای قیمت واقعی محصولات سنگ آهنی به چه صورت خواهد بود و شرایط عرضه و تقاضای قیمت واقعی چطور مشخص می شود.

بورس فلزات در ایران

 

بورس فلزات در ایران از چه زمانی آغاز شد؟

زمانی که عرضه و تقاضا در خصوص فلزات در ایران دستخوش نوسان زیادی شد، دولت تصمیم گرفت که فلزات را وارد بورس نماید. نکته قابل توجه اینکه صنایع مصرف کننده چه در بالا دستی و چه در پایین دستی کشش افزایش قیمت برای محصولات زنجیره ای فلزات را نداشتند. مثلاً زمانی که قیمت شمش فولاد 80 درصد قیمت جهانی شد، از سوی متقاضیان بورس مورد رضایت و پذیرش قرار نگرفت و در نهایت شرایط به سمتی پیش رفت که پایه قیمت روی 75 درصد و سپس 70 درصد ماند. این محصول در بورس کالا ارزش و اعتبار خود را پیدا کرد.

در مورد محصولات سنگ آهنی نیز این موضوع مطرح شده است. مکانیزم های عرضه و تقاضا در بورس فلزات در ایران باید پذیرفته شود و نیاز است که بهترین شیوه قیمت گذاری انتخاب و اجرا شود. به طور کلی قیمت نهایی برای محصولات فلزی می بایست با توافق تولیدکننده و مصرف کننده صورت بگیرد و ضرایب قیمتی نیز می بایست به دست فراموشی سپرده شود. صنعت فلزات در ایران با کمبود مواد اولیه روبرو است و این موضوع سبب شده که عرضه های مداوم در بورس فلزات در ایران دچار یک سری مشکلات شود.

تغییرات استراتژی بورس فلزات در ایران

یکی از موضوعاتی که در چند روزه اخیر بارها به آن پرداخت شده تفاوت قیمت شمش و میلگرد فولادی در بورس است که حتی نمی تواند همه هزینه های تمام شده را پوشش دهد.  بهای تمام شده میلگرد هنوز هم 14 درصد بیشتر از شمش است و این تفاوت قیمت وارونه، بسیاری از اقتصاددانان ایران را به تعجب وا داشته است. قیمت فلزات در بازارهای جهانی بین 11 الی 14 درصد متغیر اعلام شده است و این تفاوت در ایران نیز با تغییرات 2 الی 5 درصدی همراه بوده است.

مثلاً کاهش عرضه مواد اولیه و همینطور قیمت عجیب و نامشخص شمش فولادی باعث شده که بسیاری از شرکت های فولادی نتوانند از همه ظرفیت خود در زمینه تولید میلگرد استفاده نمایند. مثلاً اگر میزان تولید روزانه میلگرد در یک شرکت 500 الی 600 تن باشد، یعنی تنها از 50 الی 60 درصد از ظرفیت خود استفاده کرده است. بورس فلزات در ایران در این زمینه دستخوش تغییرات زیادی شد.

تولید میلگردها باید بر اساس استاندارد صورت بگیرد به همین دلیل است که بسیاری از محصولات فلزاتی موجود در بازار به صورت غیر استاندارد عرضه می شوند و به نوعی در لیست تولیدات سبک قرار می گیرند.

در بورس فلزات در ایران رعایت استانداردهای DIN آلمان و همینطور GOST روسیه اهمیت زیادی دارد به طوری که در لیست استانداردهای معتبر قرار گرفته اند. سایز و استاندارد اجرایی برای تولید میلگرد اهمیت زیادی دارد و به بورس فلزات در ایران کمک می کند. مثلاً در تولید میلگرد، سایز 8 و 10 میلیمتر با گرید A2 گزینه خوبی است و گاه نیز میلگرد 10 میلیمتر با گرید A3 اجرا می شود .

اصولاً در ساختمان سازی گاه نیاز به میلگردهای سبک تا قطر 25 میلی متری است بر اساس تعداد طبقات مشخص می شود و گاه نیز بسته به سنگین بودن پروژه باید از میلگردهای 28 و 32 میلی متر استفاده شود.

بورس فلزات

چالش های بورس فلزات در ایران

بورس فلزات در ایران درگیر یک سری چالش های مهم است. به طور کلی عرضه یک محصول در بورس منوط به تامین مواد اولیه از بورس است به طوری که مثلاً اگر شمش فولاد از بورس تامین شود، می بایست بر اساس قانون و دستورالعمل موجود به میزان 60 درصد از مواد اولیه تامین شود و محصول در بورس عرضه شود. دقت کنید که در هر زمان تامین مواد اولیه از بورس کار ساده ای نبوده و معمولاً برگرفته از ساختاری عجیب و پر نوسان است. مشکل اصلی عرضه میلگرد در بورس سبب شده تا تفاوت قیمت بین شمش و میلگرد صورت بگیرد.

در حوزه قیمت گذاری میلگردها یک سری چالش ها مطرح شده است که در نهایت سبب می شود که بورس مسیر درست خود را طی نکند. نوردکاران میلگرد مجبور هستند که محصول خود را با قیمت ارزانتر به فروش برسانند. در این زمینه بهای تمام شده شمش فولادی کمتر ارزیابی می شود و همینطور هزینه کرایه و حمل و نقل نیز سنجیده می شود. مبنای قیمت گذاری شمش و میلگرد در بورس فلزات در ایران نامعلوم است و تلاش های زیادی صورت گرفته تا مبنای قیمت گذاری یا حداقل افزایش تفاوت قیمت برای شمش و میلگرد تغییر کند اما هنوز نتایج قابل توجهی دیده نشده است. تغییرات قیمت مواد اولیه در بورس فلزات در ایران تاثیرگذار است.

تغییرات عمده در وزارت صنعت و معدن و تجارت رخ نداده و به طور کلی تفاوت واقعی قیمت شمش و میلگرد در بورس کالا به وضعیت رکورد رسیده است. قیمت ها به طور کلی تفاوت های نسبی مشخصی با هم دارند و این موضوع سبب شده تا موقعیت اجرایی برای شمش دستخوش یک سری تغییرات جامع باشد.

در بررسی های صورت گرفته مشخص شده است که بورس فلزات در ایران بر اساس عرضه و تقاضا دستخوش یک سری تغییرات است و در این زمینه می بایست موقعیت عرضه و تقاضا نیز سنجیده شود. دقت کنید که مبنای قیمت گذاری در این زمینه بر اساس شرایطی که در بورس حاکم است صورت می گیرد. کسانی که قصد دارند عرضه و تقاضا را به شکل روتین دنبال کنند باید بتوانند بازار بورس را کمی بیشتر مدنظر قرار دهند. در بازار بورس موقعیت اجرایی برگرفته و از شاخص های قابل قبولی است که می تواند ساز و کار اجرایی روتینی به خود بگیرد و در این زمینه موقعیت اجرایی نیز دخالت دارد.

ارتباط نامناسب بورس فلزات در ایران و صادرات آن

حقیقت این است که صادرات در مقطع کنونی درگیر مشکلات زیادی است و تا زمانی که این چالش ها وجود دارد مشخص نیست که قیمت میلگرد می بایست بر چه اساسی محاسبه شود. در واقع تولیدکنندگان میلگرد نمی دانند که میلگرد می بایست با چه قیمتی در بازارهای داخلی و صادراتی عرضه شوند و در این زمینه نیاز است که چند نرخی بودن ارز نیز بررسی شود. بررسی ها اینطور مشخص کرده است که تولیدکنندگان می بایست در ابتدا بدانند که میلگرد باید با چه ارزی صادر شود. مثلاً قیمت گذاری در بازار داخلی، نرخ ارز سنا را مبنا قرار داده است اما برای صادرات نیاز است که نرخ ارز نیما مبنا قرار بگیرد. در این حالت صادرکننده مجبور است که میلگرد خود را با قیمتی کمتر از قیمت داخلی محاسبه و صادر نماید و همینطور هزینه های عجیب و غریب گمرکی باعث شده که پروسه صادرات کمی دشوار شود و مشکلات خاص خود را داشته باشد.

 

بورس فلزات در ایران

 

 

اخبار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


دو × 9 =